EURASIAN JOURNAL OF

FAMILY MEDICINE

AVRASYA AİLE HEKİMLİĞİ DERGİSİ

Total Visitors : 44,145

 

Archive


Current Position of Family Medicine in Undergraduate Medical Education in Turkey
Türkiye’de Aile Hekimliğinin Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimindeki Yeri
Selcuk Mistik, Dilek Toprak, Gulsen Ceyhun Peker

ABSTRACT

Aim: There is not a standard for undergraduate medical education in family medicine in Turkey. The aim of this study was; (1) to define the present role of family medicine teachers in undergraduate medical education (2) to analyze the family medicine lectures in Turkey.

Methods: A standard questionnaire comprised of seven questions was administered to the medical teachers in 42 departments of Family Medicine. The questionnaire which was sent by e-mail contained questions about demographic data and an open question demanding the details of the lessons given by the medical teachers.

Results: Of the 122 medical teachers lecturing in 42 departments of Family Medicine, 99 (81%) responded the questionnaire. Forty-seven (47.5%) were male and 52 (52.5%) were female. The mean age±SD was 44.8±6.1. Of the medical teachers, 14 (14%) had no lectures at all, whereas 28 (28%) had lectures 10 hours or less a year. Medical school year distribution of lectures was: 1. year 42 (42%), 2. year 43 (43%), 3. year 49 (49%), 4. year 18 (18%), 5. year 10 (10%), 6. year 20 (20%). The number of teachers, lecturing only one medical year, were 33 (38%). The mean±SD of hours of total lectures was 35.6±58.4 with the maximum hours observed at the third year with 9.9±22.5. The least lecture hours was at the fifth year with 1.4±7.6 (mean±SD) followed by the fourth year 1.9±6.8 (mean±SD).     

Conclusion: There is a necessity for defining and implementing the minimum standards for undergraduate medical education in Family Medicine in Turkey.

Keywords: undergraduate medical education, family practice, standards, Turkey

ÖZET

Amaç: Türkiye’de aile hekimliği için mezuniyet öncesi eğitim standardı yoktur. Bu çalışmanın amacı; aile hekimliği öğretim üye ve görevlilerinin mezuniyet öncesi tıp eğitimindeki mevcut rollerini tanımlamak ve Türkiye’de aile hekimliği derslerinin analizini yapmaktır.

Yöntemler: Yedi sorudan oluşan standart bir anket 42 aile hekimliği anabilim dalındaki öğretim üye ve görevlilerine uygulanmıştır. Elektronik posta ile gönderilen ankette demografik veriler ve öğretim üye ve görevlilerinin derslerinin detayları hakkında sorular mevcuttu.

Bulgular: Toplam olarak 42 aile hekimliği anabilim dalında ders vermekte olan 122 aile hekimliği öğretim üye ve görevlisinden 99’u (%81) anketi yanıtlamıştır. Kırk yedisi (%47.5) erkek ve 52’si (%52.5) kadındı. Ortalama yaş±SS 44.8±6.1’di. Öğretim üye ve görevlilerinin 14’ünün (%14) hiç dersi yokken, 28’inin de (%28) yılda 10 saat ve daha az dersi vardı. Derslerin tıp fakültesi yıllarına göre dağılımları: 1. yıl 42 (%42), 2. yıl 43 (%43), 3. yıl 49 (%49), 4. yıl 18 (%18), 5. yıl 10 (%10), 6. yıl 20 (%20) şeklindeydi. Sadece belirli bir yıla ders verenler 33 kişiydi (%38). Toplam ders saati ortalama±SS değeri 35.6±58.4 olup en fazla saatin 9.9±22.5 ile üçüncü yılda olduğu gözlenmiştir. En az ders saati 1.4±7.6 (ortalama±SS) ile beşinci sınıfta olup bunu 1.9±6.8 (ortalama±SS) ile dördüncü sınıf izlemekteydi.

Sonuç: Türkiye’de mezuniyet öncesi tıp eğitiminde aile hekimliğinin en az standardının belirlenip uygulanmasının gerekli olduğu görülmektedir.

Anahtar sözcükler: mezuniyet öncesi tıp eğitimi, aile hekimliği, standartlar, Türkiye


Download Full Text Add to Favorite