EURASIAN JOURNAL OF

FAMILY MEDICINE

AVRASYA AİLE HEKİMLİĞİ DERGİSİ

Total Visitors : 44,186

 

Archive


Osteoporoza Genel Yaklaşım
General Approach to Osteoporosis
Nisa Çetin Kargın, Kamile Marakoğlu

ÖZET

Osteoporoz, düşük kemik kütlesi ve kemik dokusunun mikromimari yapısının bozulması sonucu kemik kırılganlığında ve kırıklarda artma ile karakterize sistemik bir iskelet hastalığıdır. Bu tanımlama 1990 Dünya Sağlık Örgütü Osteoporoz Konferansı’nda belirlenen uluslararası bir konsensus niteliğindedir.  Osteoporoz, farklı açılardan sınıflandırılmaktadır. Bu sınıflamalar içerisinde etyolojiye göre sınıflama klinik hayatta en sık kullanılan sınıflama tipidir. Osteoporoz ve osteoporotik kırıklar için risk faktörlerinin tanımlanması ile yüksek risk altındaki bireyler belirlenebilir ve değiştirilebilen majör ve minör risk faktörleri modifiye edilerek kırık oluşumu önlenebilir. Osteoporozun patogenezinde birden fazla faktör rol oynamaktadır. Hayat boyu kemikte sürekli bir yapım ve yıkım vardır. Osteoporoz yeni kemik yapımında azalma veya kemik rezorbsiyonunda artma sonucu ortaya çıkar. Yaşam boyu kemik kaybı erkeklerde %20-30, kadınlarda ise %40-50’dir. Türkiye giderek yaşlanan ve gelişmekte olan bir ülkedir, osteoporoz ise büyük bir sağlık problemidir. Türkiye halen Avrupa’daki düşük kalça kırık oranı olan ülkelerden biri olmakla birlikte, FRAKTÜRK çalışmasına göre kalça kırıklarının insidansı 20 yıl önce belgelenen oranlardan çok daha yüksek gibi görünmektedir. Patogenezin iyi bilinmesi tedavinin etkili olmasını sağlar. Osteoporozda tedavi yaklaşımları ile kırıkların önlenmesi, kemik mineral yoğunluğunun arttırılması, hastalığa bağlı belirtilerin iyileştirilmesi, hastanın yaşam kalitesinin arttırılması hedeflenmektedir. Osteoporozdan korunarak ve ilerlemesini önleyerek daha sağlıklı toplumlar haline gelebiliriz. Bu hastalıktan korunma ve tespiti esnasında aile hekimlerine büyük görevler düşmektedir.

Anahtar kelimeler: osteoporoz, Aile Hekimliği, kemik

ABSTRACT

Osteoporosis is a systemic skeletal disorder characterized by an increase in bone fragility and bone fractures as a result of decreased mass and deterioration of bony microarchitectural structure of the bone tissue. This definition has gained an international consensus at the Osteoporosis Conference of  World Health Organization in 1990. Osteoporosis is classified from different perspectives. Among them etiological classification is the most commonly used in clinical aproaches. By defining osteoporosis and osteoporotic fracture risk factors individuals under high-risk can be identified and by modifying major and minor risk factors fractures can be prevented. Numerous factors play role in the osteoporosis pathogenesis. There is an on going lifelong bone formation and resorption. Osteoporosis occurs as a result of new bone formation in the reduction or increase in bone resorption. Lifelong bone loss in men and in women 20-30% and 40-50% respectively. Turkey is a country that gradually developing and aging and osteoporosis is a big health problem. Turkey is currently one of the only countries in Europe with the lowest hip fracture rate, the incidence of hip fractures according to FRAKTURK Study seems much higher than the rate 20 years ago documented. Pathogenesis of osteoporosis must be well known to establish an effective treatment. The aim of therapeutic approach in osteoporosis is to prevent fractures, increase bone mineral density, improvement of the symptoms related to the disease and increasing the quality of life of patients. By preventing from osteoporosis and taking preventing measures of progression we can become a more healthy society. Family physicians have major tasks for during the prevention and detection of the disease.

Keywords: osteoporosis, Family Practice, bone


Download Full Text Add to Favorite